Πάτερσον

Σκηνοθεσία: Τζίμ Τζάρμους- Γαλλια, Γερμανία, Αμερική-2016-113′ 

Παίζουν:  Άνταμ Ντράιβερ, Γκολσιφτέ Φαραχανί, Μπάρι Χένλεϊ

Ο ήπιος, ώριμος πλέον,  μινιμαλισμός του Τζάρμους που ζήλεψε τη Σοφία του Γούντυ Άλεν.

Ο Τζάρμους κινηματογραφεί την απλή καθημερινότητα του Πάτερσον (Ανταμ Ντράιβερ– μάλλον άγνωστος και ίσως ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος) που ζει στην πόλη Πάτερσον του Νιού Τζέρσεϋ, πατρίδα του Άλεν Γκίνσμπεργκ,  μαζί με τη γυναίκα του Λώρα(Γκολσιφτέ Φαραχανί –  “Κοτόπουλο με δαμάσκηνα” “Μια γυναίκα μόνο ξέρει”( το συντηρητικό “Θέλμα και Λουίζ”)  και   “Τι απέγινε η Ελλι”,  του σημαντικότερου σύγχρονου Ιρανού σκηνοθέτη, Ασγκάρ φαραντί).

Οπως λέει και ο Ιάπωνας που συναντά στη τελευταία σκηνή ο Πάτερσον, “Είναι ποίηση το να είσαι οδηγός λεωφορείου” .

Ο Τζάρμους κινηματογραφεί επαναλαμβανόμενα, αρκετές φορές  με την ίδια  θέση μηχανής)  πέντε σκηνές( το πρωινό ξύπνημα, τη πορεία για τη δουλειά, τη διαδρομή του λεωφορείου,  την επιστροφή , τη σκηνή του μπαρ ).

Η κάμερα σε όλες της σκηνές του πρωινού ξυπνήματος  που κινηματογραφεί το κρεβάτι του ζευγαριού, βρίσκεται πάνω στον κάθετο άξονά της, σαν κουνούπι που κοιτά τους ήρωες με τεράστια μάτια από το ταβάνι. Όλες οι σκηνές του μπαρ τελειώνουν με ένα φέιντ άουτ σε ένα ποτήρι μπύρας.  Η  θέση μηχανής στην επιστροφή του Πάτερσον στο σπίτι είναι  πάντα ίδια. Απλώς αλλάζει το είδος των πλάνων(π.χ. τη μία φορά η κάμερα κινείται με τράβελινγκ- μονοπλάνα, ενώ την άλλη “φτάνουμε” στο σπίτι  του ήρωα με αλλεπάλληλα  φοντύ ανσεναί.

Ενδιαφέρον έχει και ο ενδυματολογικός και σκηνικός μινιμαλισμός του Τζάρμους στο ύφος του ζέν που αμυδρά συναντά το “Gost Dog, ο τρόπος των Σαμουράι”.  Όλα είναι σχεδιασμένα με μια απλή γραμμή- σχέδιο( εδώ ένα κύκλο) που υπάρχει παντού( στα ρούχα της Λώρα, στις κουρτίνες, στα πιάτα, στα κέικ που φτιάχνει, στην κιθάρα που αγοράζει .κ. λπ) 

Ο Τζάρμους  διηγείται μία εβδομάδα της ζωής των ηρώων. Νοσταλγικό, ποιητικό σινεμά , σαν μια γροθιά στο στομάχι της μετά-νεωτερικότητας,  μας επιστρέφει  στις απλές χαρές της ζωής( φαγητό, συντροφικότητα και αγάπη, επαφή με τη φύση, απλή καλλιτεχνική δημιουργία), για να γράψω και κάτι γενικό για την ταινία. εκτός του τίτλου.