Jeune et Jolie

Σκηνοθεσία: Φρανσουά Οζόν-Γαλλία- 2013- 94′

Παίζουν : Ζεραλντίν Παϊλάς, Σαρλότ Ράμπλινγκ, Φρέντερικ Πιέρο

«Κάποια κορίτσια δίνουν γλωσσόφιλα με 5 ευρώ»
ο μικρός αδελφός της κεντρικής ηρωίδας Αντέλ(Μαρίν Βακτ)

Η ιστορία της ταινίας του Φρανσουά Όζον είναι γνωστή: Η ενηλικίωση της 17χρονης Ιζαμπέλ, μαθήτριας Λυκείου, έχει ως βασικό στάδιο το ότι γίνεται με τη θέλησή της πόρνη πολυτελείας.
Ο Φρανσουά Οζόν ξεπερνά τα στερεότυπα της πορνείας που έχει ως αίτια τη φτώχεια ή άλλα αίτια( χωρισμένους γονείς ή άσχημη εφηβεία). Η ηρωίδα μας «ανήκει» στην κατηγορία των ελεύθερων πορνών της Γαλλίας( σύμφωνα με τα στοιχεία του σχετικού συμποσίου του Τμήματος Κοινωνικής Ανθρωπολογίας που έγινε το 2006 οι ελεύθερες πόρνες στη Γαλλία ήταν περίπου 300 ενώ οι εξαρτημένες έφτανα το 1.000.000 ). Η Ιζαμπέλ είναι κόρη μεσοαστικής οικογένειας, και ζει με την μητέρα της και τον πατριό της. Όμως τα πάει πολύ καλά με τον μπαμπά της και έχει ό, τι θέλει στη ζωή της μιας και δεν υπάρχει κανένα οικονομικό πρόβλημα. Η επιλογή της να γίνει πόρνη εντάσσεται στο δικαίωμα αυτοδιάθεσης του σώματός της.
Η ρομαντική μουσική (τέσσερα τραγούδια του Φρανσουά Αντρί) λειτουργεί αντιστικτικά με την ψυχρή και συνειδητή συμπεριφορά της Ιζαμπέλ που φαίνεται ότι το κάνει αυτό μόνο για τα χρήματα. Η πρακτική της «διαχέεται» σε χώρους ελεύθερου χρόνου της αστικής τάξης(όπερα) στην οποία πηγαίνει με τους γονείς της. Στο χώρο αυτό θα συναντήσει και τον παντρεμένο επιτυχημένο επιχειρηματία πελάτης της που όμως σε επόμενο ραντεβού θα πεθάνει από καρδιακή ανακοπή την ώρα του σεξ. Ο Οζόν προσεγγίζει φυσικά και «αμοραλιστικά» το θέμα του. Ένα κινητό, ένα λάπτοπ και το ότι της αρέσει να βλέπει σκηνές από ταινίες πορνό η Ιζαμπέλ, αρκούν για να γίνει πόρνη. Αυτή είναι και η αφορμή για να δείξει ο Όζον πώς αντιμετωπίζεται η ελεύθερη επιλογή της ηρωίδας από τους γονείς της: ως αρρώστια. Η Ιζαμπέλ περιγράφει την συμπεριφορά της στον ψυχίατρο που της πηγαίνουν οι γονείς της που μετά από συμφωνία, με βάση την επιθυμία της, πληρώνεται με τα χρήματα που έχει μαζέψει από τους πελάτες της.
Η ταινία ακολουθεί την επιλογή της διήγησης μίας χρονιάς. Η Ιζαμπέλ χάνει το Καλοκαίρι την παρθενιά της από το ωραίο αγόρι της τάξης της, σε μία παραλία. Το επόμενο φθινόπωρο θα συναντηθεί στο δωμάτιο του ξενοδοχείο που ο αστός πελάτης της έχασε τη ζωή του με τη γυναίκα του (Σάρλοτ Ράμπλινγκ) η οποία θέλει να αναβιώσει όσο γίνεται τις τελευταίες στιγμές του συζύγου της αλλά και να δείξει το θαυμασμό της στην Ιζαμπέλ εκμυστηρεύοντας της ότι δεν τόλμησε να κάνει πραγματικότητα τη φαντασίωσή της: να δίνει το κορμί της στους άνδρες με το να γίνει πόρνη.
Ο Οζόν με την ταινία του μετατρέπει σε ρεαλισμό το σουρεαλισμό στην «Ωραία της ημέρας» του Λουίς Μπουνιουέλ( εδώ η ηρωίδα φαντάζεται ότι γίνεται πόρνη)
Το τέλος της ταινίας είναι «ανοιχτό». Δεν ξέρουμε τι θα κάνει η ηρωίδα, όμως μπορούμε να υποθέσουμε ότι πάντα θα είναι ελεύθερη να διαθέτει το σώμα της.

Συμπεριέχον υστερόγραφο: Η ανταλλαγή(πορνεία ή πουτάνισα (επί το λαϊκότερον) με χρήματα ή με συναισθήματα, το αποτέλεσμα της εμπορευματοποίησης των πάντων στη ζωή μας, υπάρχει πλατιά διαδεδομένη είτε το θέλουμε είτε όχι.