Αμερική- 2017 -101΄

Σκηνοθεσία: Γούντι Άλεν

Παίζουν: Κέιτ Ουίνσλετ, Τζάστιν Τίμπερλεϊκ, Τζούνο Τεμπλ
Ο τρομερός Γούντυ Άλεν επιστρέφει στα 83 χρόνια με ένα στέρεο κοινωνικό δράμα λίγων χώρων που όμως έχει δουλεμένο σενάριο και χαρακτήρες, στο στυλ του “Ονείρου της Κασσάνδρας” , του Mutch point” και της “Θλιμμένης Τζάσμιν”. Χωρίς τις μεταφυσικές ή υπαρξιακές αγωνίες που υπάρχουν στις άλλες ταινίες, εδώ μας διηγείται με απλό τρόπο μια ιστορία για τον έρωτα, την απόρριψη, την επιτυχία και τα ανεκπλήρωτα όνειρα των ανθρώπων, για να μην σας πω οτι βγάζει και λίγο τη γλώσσα στον παλιό του εαυτό με τη γνωστή μανία για την ψυχανάλυση. Εδώ, η παιδοψυχολόγος(Μάντι Κόρμαν), δεν επηρεάζει καθόλου την πυρομανία του Ρίτσι(Τζάκ Γκόρ) του γιού της κεντρικής μας ηρωίδας Τζίνυ( Κέιτ Γουίνσλετ) που είναι σαν άλλη νευρωτική Μπλανς Ντυμπουά που ζει όμως στο Κόνι Άιλαντ τη δεκαετία του 50.
Συνοπτικά, ως οδηγό, για να καταλάβετε τι γράφω, το στόρι είναι απλό. Η Τζίνι είναι παντρεμένη από ανάγκη και υποχρέωση με τον Χάμπτυ( Τζιμ Μπελούσι) τον μόνο ήρωα που μάλλον αγαπά αυτό που κάνει και δεν έχει όνειρα. Η Τζίνυ θα ερωτευθεί τον Ναυαγοσώστη Μίκυ (Τζάστιν Τιμπερλέιν) που όμως θα την αφήσει για την κόρη του Χάμπτυ Καρολάιν( Τζούνο Τέμπλ) που εμφανίζεται ξαφνικά στο Κόνι Άιλαντ για να ξεφύγει από τον γκάνγκστερ σύζυγο που είχε παντρευτεί.
Ο Γούντυ φλερτάρει με τα όνειρα των ηρώων του(η Τζίνυ, αποτυχημένη ηθοποιός που τώρα είναι σερβιτόρα, προσπαθεί να ζήσει τους ρόλους της στη ζωή ).Κάτι παρόμοιο κάνει και ο Μίκυ που αγαπά το θέατρο και διαβάζει Τσέχωφ και Ευγένιο Ο Νήλ.
Ο Γούντυ βάζει τη μοίρα των ανθρώπων να αναμετρηθεί με την ηθική τους και την πραγματικότητα. Εδώ δεν έχει τη μορφή των θεών αλλά μάλλον του τυχαίου( ο Μίκυ συναντά τυχαία στη βροχή την Καρολάιν και σχεδόν τη φλερτάρει ανοιχτά) πριν της κλείσει το πρώτο και σημαντικό ραντεβού.
Η Τζίνυ απο τη ζήλεια της -την ενημερώνει συνεχώς η Καρολάιν για τη σχέση της με τον Μίκυ- θα αφήσει τους γκάνγκστερ να βρουν την Καρολάιν, στην πιο σημαντική κρίσιμη σκηνή της ταινίας που ο σοφός πλέον Γούντυ θα τη βάλει στο τέλος της ταινίας, λίγο πριν από τη λύση-κάθαρση.
Ποια όμως ειναι η λύση-κάθαρση; Η Τζίνυ θα εχει καταστρέψει τα πάντα γύρω της, τη σχέση της με το σύζυγο αλλά και με τον εραστή της που σαν τις Ερινύες της Αρχαίας τραγωδίας θα την κατηγορήσει για την πράξη της- την πιο κρίσιμη σκηνή. Προφανώς δεν σαν τη γράφω αναλυτικά γιατί θα χάσει το ενδιαφέρον της η θέαση της ταινίας.
Η ταινία τελειώνει με τον μονόλογο της Τζίνυ-Μπλάνς Ντυ Μπουά που σχεδόν τρελαμένη έχασε μια ευκαιρία να εκπληρώσει τα όνειρά της επιστρέφοντας στο συμβατικό της παρελθόν( το σύζυγό της), με τον οποίον δεν έχει κάποια κοινά και με την ενοχή; οτι κατέστρεψε και τα όνειρα των γύρω της.
Το αισθητικό ενδιαφέρον της ταινίας είναι η φωτογραφία του Βιττόριο Στοράρο και οι χρωματικές αλλαγές στο ίδιο πλάνο. Οι χρωματικες αποχρώσεις αλλάζουν ανάλογα με το τι συζητάνε οι ήρωες. Οι σκηνές της Τζίνυ με το σύζυγό της έχουν απόχρωση κίτρινη προς πράσινη, οι ερωτικές σκηνές στην παραλία αποδίδονται με τα ζεστά κόκκινα χρώματα, με το μπλε οι εξομολογήσει της Καρολάιν στην Τζίνυ.
Τέλος το διάχυτο λευκό τονίζει την αυτό-καταστροφική τρέλα της Τζίνυ, στο φινάλε της ταινίας.